زنده ماندن در صفر کلوین

کاش من میمُردم، تو خوب میشدی. عزیزِ من. عزیزِ دلم. زنده ماندن در صفر کلوین ...

برای تو که همیشه بهدنبالِ رنگینکمان میرفتی. تو دلِ طوفان و وسطِ گردبادها، از ترسهای سیاهِ پشتِ سرت میدویدی و به رنگینکمان نمیرسیدی. برای تو که جز پروانههای نازک و لرزانِ روی شانههات چیزی نداشتی. برای پروانههات که روی شانههات میمُردند. برای خطِّ قطرههای خون روی پوستت که با هیچ بارانی پاک نمیشد. برای من که چیزی جز دستهای خالیم نداشتم. که دستهایت را محکم بگیرند. که توی گردبادها برای نرسیدن کنارِ هم بدویم. برای تو جنگجوی همیشهزخمی. برای ما که همیشه بهسمتِ رنگینکمان خواهیم دوید. زنده ماندن در صفر کلوین ...

تو اگه خایه داشتی تا الان کارو تموم کرده بودی. آبرسانت کو؟ حالا اونکه هیچی، بدبخت ریدی تو زندگیت. کرمِ زیرِ چشم یادت نره. ۲۶ سالت داره میشه، عن هم نداری کفِ دستت. با انگشتِ حلقه آروم پخشش کن رو گودیِ سیاهِ زیرِ چشمت. یه گواهینامه نداری. ضدّآفتاب گرون شده. لایهی نازکتر بزن. چرا نمیمیری واقعاً؟ کانسیلرو با اون براش سرگرد کوچیکه پخش کن. چرا نمردی تا حالا؟ یکم اسفنج بزن روش. همون ۵ سالگیت که یه حملهی تنفسی داشتی. کرمپودر نمیخواد ولش کن. تصادفی که فقط لگنت ترک برداشت توش. خطّ چشم بکش. هروقتِ دیگهای اصلاً. متقارن نیست. تا کی میخوای زنده بمونی؟ پاکش کن. دوباره کج شد. پاکش کن. بهتر شد. ریملت کو؟ رژ چه رنگی حالا؟اسنپت رسید. خیلی زشت شدی. زنده ماندن در صفر کلوین ...